Jongens toch, waar gaat dit over?!

raymond

Wie: Raymond Assink, kunstenaar, stelde zijn locatie Cultkitchen beschikbaar voor Breda in Dialoog

Ik heb het idootste beroep wat er is
“Ik ben bezig met werk in opdracht. Ik maak een ijsvogel met sportschoenen in opdracht voor iemand. Poeh, wie ik ben?! Ik ben helemaal niemand, probeer doodgewoon mijn hoofd boven water te houden, financieel en maatschappelijk en meer niet. Ik ben wel naïef en idealistisch. En geloof in het goede van de mensen. Weet je wie ik daarin echt een voorbeeld vind? Obama. En eigenlijk zijn hele familie. Die laten zich geen knollen voor citroenen verkopen, die hebben klasse, die hebben door dat de wereld anders naar de verdoemenis gaat. Ik schilder iemands dochter gratis omdat ze studeert terwijl ze een dochter opvoedt, hoewel dat misschien iets kleins is. Ik kan eigenlijk niet zoveel. Moet je bedenken; ik heb het idiootste beroep dat er is. Een volwassen man die schildert. En aan de andere kant: het niet doen is ook idioot.”

Jongens toch, waar gaat dit over?
“Ik vind het een hartstikke goed initiatief, maar ik vond het een beetje onnozel gepraat, ik ken het wel een beetje, dat gebabbel. Het zijn wel aardige mensen en ik vind het leuk dat het gedaan wordt. Maar ik dacht ook wel: “ jongens toch, waar gaat dit over?”. Ik ben veel meer van: waar komen we voor bij elkaar, lekker direct. Of een heel bijzonder verhaal of een mening. Ik dacht vooral: Kan het niet diepzinniger? Maar misschien verwacht ik daar ook teveel van. Het is zo dom wat ik zeg! Ik vind het mooi dat andere mensen dit leuk vinden. Het is een bijzonder initiatief, samen het gesprek aan over iets interessants. Ik denk dat de wereld daar beter van wordt. De insteek van al die mensen is dat iedereen openstaat en wil luisteren en ik denk dat dat de enige manier is. Maar voor mij was het niet diepzinnig genoeg. Ik had toch zoiets van: in dit uur had ik liever een boek gelezen. Soms heb je dat ook bij films. De ene resoneert de hele week in je hoofd en de andere niet. Ik wil altijd een bijzondere gedachte overhouden aan zoiets. Niet iets als ‘kernwapens zijn wel heel erg’. Zelf voel ik me altijd slecht in gezelschappen. Dan voel ik me ontzettend aanwezig. Ooit, bij een dialoog, zat een meisje dat zich enorm buitengesloten voelde, die hebben we een hart onder de riem gestoken. Dat raakte me wel, maar nu weet ik niet eens waar ze woont ofzo. Het voelde voor mij als een gemiste kans omdat er naar mijn idee zo weinig uitkwam”.

Dat er energie is waar mensen bij elkaar komen
“Ik vind het een heel mooi initiatief! Ik zit ijsvogels te schilderen dus waar heb ik het over! Je moet mensen zo tot nadenken stemmen dat er actie komt. Zoals naar de bloedbank gaan. Goede dingen doe je gewoon. Iemand die het niet kan betalen gratis mee laten doen, bijvoorbeeld. Of mensen vriendelijk tegemoet treden en groeten op straat. Soms hoor je verrassende dingen, maar wat ga je dan doen? De Dialoog is het goede. Soms zijn er momenten dat het hier fantastisch is bij Cultkitchen. Dan gebeurt er iets in de energie. En dat is wat ik mooi vind aan Breda in Dialoog. Dat er energie is waar mensen bij elkaar komen. Dat idee alleen al. Het blijkt niet vrijblijvend. En dat vind ik zo mooi aan dit initiatief. Het enige wat ik vertel in mijn lessen is: Elke kwaststreek is er één. Zet die met alle liefde en energie en in volle overtuiging. Liefde he. Ja. Er is niks anders.”

12 november 2016